“The Actor is geen snoeiharde afrekening met de Machtige Naamlozen van de theaterwereld, maar een persoonlijke verkenning, door Myjer technisch knap, elegant, en soms emotioneel aangrijpend gespeeld. Met als doel je eigen weg te vinden, met vallen en opstaan, en daar gelouterd uitkomen.”

Theaterkrant - Keuze van de criticus

Myjer is een precisiebom, om zijn eigen woorden te gebruiken. Zijn spel is schijnbaar intuïtief maar in werkelijkheid extreem technisch doordacht en ondersteund door een scherpe tekstanalyse van Hamlet. Het moet gezegd worden, dit is een absurd perfecte theatervoorstelling. Dat is niet wat The Actor interessant of relevant maakt. Grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik mag ons kwaad maken, maar de voorstelling vertrekt vanuit een plek voorbij die kwaadheid, een slimme plek die een zekere verantwoordelijkheid, en dus ook verbeelding en macht, bij het slachtoffer legt. Dat is vandaag misschien een hot take, maar het geeft me hoop in het gesprek dat we post-#MeToo proberen voeren. En zo worden we in plaats van kwader samen met Myjer rustiger, en zelfs vrolijker.

Etcetera

Deze voorstelling reduceren tot ‘een stuk over grensoverschrijdend gedrag’ zou haar oneer aandoen. ‘The Actor’ is vooral een sublieme solo over de schoonheid én het intrinsieke gevaar van passieberoepen als theater.
Myjer is een jonge acteur zoals we in Vlaanderen nog maar weinig zien: welhaast klassiek in dictie en spel, secuur beredeneerd, trefzeker in timing. Geen therapeutisch exhibitionisme hier, geen vrijblijvende emotionaliteit. Integendeel. Juist in alle theatraliteit komt ‘The Actor’ misschien het dichtst bij de acteur Florian Myjer zelf.

Pzazz

★★★★
“The Actor is een solo die vooral veel niet vertelt en toeschouwers dus actief uitnodigt te interpreteren. [Er] ontvouwt zich een meerduidige, verwarrende karakterstudie waarop je nog lang blijft nakauwen. Net als in Hamlet verschaft theater wel inzicht, maar geen oplossingen. En anders dan in Hamlet wint uiteindelijk het leven.”

de Volkskrant

★★★★★
“We wisten al van (eerdere) voorstellingen dat Florian Myjer een sterke acteur is. Maar deze rol als ‘de acteur’ is een absoluut huzarenstuk; regisseur Houwink ten Cate laat hem fysiek en emotioneel alles uit de kast halen.”

“Zeer fraaie visuele verrassingen en vondsten zorgen voor humor, maar ze versterken de boodschap ook; zoals wanneer de regisseur boven op een verheven podiumpje op zijn designstoel zit, als op een troon.”

8Weekly

“Prachtig zijn Hamlet-fragmenten in het acteurverhaal verweven. De uitspraak ‘De bereidheid is alles’ omvat hier de overgave die het acteurschap vereist.”

“In zijn vertelling vindt de acteur de kracht om zich los te maken. En om het zwijgen te doorbreken dat de regisseur hem in de ijzingwekkende beginscène oplegde.  Hoe moeilijk dat is, vertelt zijn eerdere, wanhopig herhaalde vraag aan het publiek: ‘Wat moet ik doen?’ Adembenemend intiem”

De Groene Amsterdammer

Za 18 april was Florian te gast bij Een uur Cultuur op NPO Radio 1, om te vertellen over de voorstelling.

Zo 19 april was Florian te gast bij Tekst & Uitleg op NH Radio

“In een geraffineerd rollenspel onderzoekt Florian Myjer de ontsporing van een werkrelatie”

“Zoals je een sleutelroman hebt, zou je The Actor een sleutelvoorstelling kunnen noemen.”

“Tegen het eind wordt The Actor een duizelingwekkend spiegelpaleis, waarin alles samenvalt. Ergens wordt gezegd dat theater als kunstvorm licht werpt op de werkelijkheid, en in die zin balanceert Myjer behendig tussen wat waar is, en wat verbeelding.”

Theaterkrant - Keuze van de criticus

“Dat Myjer zelf alle rollen speelt is inhoudelijk een sterke keuze. Hij trekt daarmee, binnen deze theatrale constructie, de macht over dit verhaal naar zich toe.”

NRC

Interview met vier theatermakers over grensoverschrijdend gedrag in de cultuursector:
“In The Actor is Myjer vooral geïnteresseerd in een grijs gebied waarbij het niet meteen duidelijk is of wat iemand doet verkeerd is. ‘Ik vind de relatie tussen een acteur en een regisseur interessant omdat er kwetsbaarheid en bewondering heen en weer bij komt kijken. De acteur is in feite afhankelijk van de regisseur, wanneer gaat die een grens over en welk systeem zorgt ervoor dat dit kan gebeuren?”

de Volkskrant