De trippende triptiek is terug! Rebirth Part II: HEAVEN gaat verder op het punt waar de koortsachtige modderdroom genaamd Rebirth Part I. HELL eindigde. HEAVEN verkent de menselijke zoektocht naar perfectie. In dit tweede deel zoeken we naar de hemel, een plaats van ultieme perfectie en harmonie. Maar kan de mens zich staande houden in zo’n gladgestreken vacuüm? In HEAVEN gaan drie figuren, na hun driften te zijn tegengekomen in de Hel, de reis aan om zonder drift te leven, in complete reinheid. Maar wanneer een diarree aanval alle schoonheid en reinheid lijkt weg te spoelen, begint de hemel langzaam af te brokkelen.

In HEAVEN onderzoekt Collectief Het Paradijs in hun inmiddels kenmerkende stijl, wat de mens te zoeken heeft in de hemel. De drie performers duiken vol overgave in de meest banale situaties waarin humor en tragiek samensmelten. Een epische punk-mime voorstelling die je niet mag missen.

In alle nederigheid neemt Collectief Het Paradijs de komende jaren de rol op zich van gids om de dwalende mens houvast te geven. De eenentwintigste-eeuwse mens is volgens het Collectief volledig het spoor bijster over goed en kwaad, over hoe het leven te leven en hoe driften te beantwoorden. De trippende Rebirth triptiek leidt u door Rebirth part I. HELL (2025), vervolgens door Rebirth Part II. HEAVEN (2026), om met richting voor het leven terug te keren naar de Rebirth Part III. EARTH. (2027). Deze voorstellingen sluiten op elkaar aan, ze beginnen waar de vorige voorstelling met een cliffhanger eindigde.

Een coproductie met Theater na de Dam

Het verhaal van de Surinaamse verzetsheldin Elisabeth ‘Betty’ Bergen

De Surinaamse Elisabeth ‘Betty’ Bergen kwam eind jaren twintig naar Nederland om te werken als verpleegkundige. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog trouwt ze, maar na een half jaar is ze al weduwe. Niet lang daarna besluit Betty haar woning op het Harmoniehof te Amsterdam als schuilplaats aan te bieden. Ze heeft maar liefst acht Joodse onderduikers in haar huis, waaronder de dan driejarige Bertje. Ze beschouwt hem als haar eigen kind. In juni 1944 worden ze verraden en samen met haar Joodse onderduikers wordt Betty afgevoerd. Ze komt onder andere in kamp Ravensbrück terecht. Betty overleeft de oorlog. In 1948 hertrouwt ze en biedt ze in dezelfde woning onderdak aan vele Surinaamse familieleden en kennissen. Een ogenschijnlijk gezellige tijd breekt aan. Over de oorlog spreekt ze niet meer.

Betty heeft zelf nooit kinderen gekregen. De door haar geliefde Bertje, die net als zij de oorlog overleefde, heeft ze nooit meer gezien.

In Brieven aan Bertje brengt theatermaker Bodil de la Parra, zelf half Surinaams, een ode aan deze bijzondere vrouw. Ze probeert haar beweegredenen te achterhalen. Betty’s oma werd nog in slavernij geboren. Hoe was het om als vrouw van kleur te leven in het land van de kolonisator tijdens zo’n belangrijk tijdsgewricht?