De winnaar van de Winq Diversity Award 2024 presenteert: Girls Won’t Be Girls.
Een spectaculaire ode aan vrouwelijkheid door de makers van Boys Won’t Be Boys.

We breken door hokjes, dichte deuren en glazen plafonds. Toch zijn niet alle kansen voor iedereen gelijk. We rukten ons los uit het korset, maar de touwtjes bleven veelal in andere handen. Hoe blijven we samen sterk? Hoe schrijven we samen het verhaal van onze gedeelde toekomst?

Girls Won’t Be Girls is de plek waar we samenkomen om eindelijk even op adem te komen, elkaar aan te kijken en te voelen wat vrouwelijkheid voor ieder van ons betekent—of om al die ideeën juist eens flink op te rekken.

Elke voorstelling brengen acht wisselende performers (v/x/m) een spectaculaire ode aan vrouwelijkheid in ál haar vormen. Door muziek, dans, cabaret, verhalen en poëzie raak je tot tranen toe geroerd, rol je van je stoel van het lachen, of blijf je nog dagen lang napraten. Tip: neem je activistische oma, je nieuwsgierige vriend of favoriete puber mee.

Een muzikaal feest dat generaties verbindt en verhalen tot leven brengt.

Weg van dit feestje is een liefdevolle en ontroerende voorstelling over ouder worden, dromen, spijt en afscheid. Gerson Main neemt het publiek mee naar de foyer van een verzorgingshuis, de plek die hij omschrijft als ‘het gezicht van angst’. Hier is aftakeling en het verlies van vrienden, familie en carrière zichtbaar, maar vind je ook acceptatie en oneindige levensadviezen. Samen met zijn band ontwikkelt Gerson een dialoog die rust op krachtige liederen en gedichten. Weg van dit feestje is een muzikaal feest vol herkenning, humor en verstilling, die jong en oud verbindt.

In dit compromisloze recyclestuk bevraagt Laura van Dolron onze zucht naar het nieuwe, door niks nieuws te willen maken, omdat alles er al is, omdat er te veel is, omdat we onszelf en de planeet uithollen in ons verlangen naar het nieuwe. 

“Ons verlangen naar originaliteit heeft de wereld afgemat en uitgewoond. Ik kan wel origineel willen zijn, maar we moeten iets gaan doen, allemaal. Nu. Dit is de eerste voorstelling waarin ik me bewust met de klimaatramp en de al ingezette massaextinctie ga bemoeien. Door niks nieuws te willen maar te koesteren wat er IS of te redden wat er nog te redden valt.” 

Hoewel Van Dolron altijd al stukken recyclet, maakt ze ieder jaar een nieuwe voorstelling. Tot nu. In haar nieuwe voorstelling stort zij zich op ons verlangen naar iets nieuws. Door Niks nieuws te willen maken, Niks nieuws te kopen als kostuum, Niks nieuws neer te zetten als decor, Niks nieuws te willen zeggen. In Niks nieuws zegt Van Dolron iets waars, iets belangrijks, iets wat de enorme vernieuwingsdrang die ons heeft voortgestuwd bij het afmatten en uitwonen van onze aarde een halt toeroept. 

Yeliz is een dertiger met te veel opdrachten, te laat ingediende facturen en meer vrienden dan weekenden in het jaar. Het leven raast aan haar voorbij. Feestend en werkend, vooroordelen van zich afkaatsend, haar angsten bezwerend en continu op zoek naar haar ware pad wordt ze steeds pittiger, puntiger en harder in haar reacties. Op een ochtend ontdekt ze dat haar woning vijftig verdiepingen de lucht is ingeschoten. Zwevend tussen de wolken en duizelig van de hoogtevrees begint ze, geholpen door een steen – een gesmolten stuk lava- aan de afdaling tot de aarde en zelfs tot de kern van onze planeet. Een afdaling die haar leert wat de geheime kracht van zachtheid is.Yeliz Doğan neemt samen met multi-muzikant Dizzi Geetha het publiek mee in een magisch realistische vertelling over de kracht van zachtheid.

Kan technologie een geliefde terughalen? Wat als een deepfake-versie van een overledene ons blijft toespreken? Roman & ELIZA brengt het aangrijpende, waargebeurde verhaal van Roman Mazurenko tot leven. Na zijn dood laden zijn vrienden hun WhatsApp-gesprekken in een chatbot, waardoor Roman digitaal blijft voortbestaan. Terwijl zij troost vinden in deze virtuele gesprekken, worstelt zijn familie met deze digitale schim. 

Geïnspireerd door de eerste chatbot ELIZA en de opkomst van griefbots en death-tech, onderzoekt Ulrike Quade hoe AI ons rouwproces verandert. Kunnen we écht troost vinden in AI-gegenereerde herinneringen? Hoe beïnvloedt technologie onze manier van afscheid nemen? 

Met een mix van theater, technologie en persoonlijke verhalen, in samenwerking met Universiteit Utrecht en IDLab, ontstaat een innovatieve en gelaagde theaterervaring.  Roman & E.L.I.Z.A. ontroert, prikkelt en biedt soms verrassend luchtige momenten— de zoektocht naar de dood kan zelfs een glimlach oproepen. 

In de theatrale dansvoorstelling Sorry not sorry ontwikkelen vijf Sims-avatars een nieuwe skill: het zeggen van Sorry in de hoop de levenssimulatie te slim af te zijn.

In de theatrale dansvoorstelling Sorry not sorry dompelt MAN || CO je onder in een gesimuleerde wereld. Geïnspireerd op het computerspel The Sims 2000 maak je kennis met het ideale gezin. Op een kavel met huis in aanbouw starten de avatars hun levenssimulatie: ze optimaliseren vaardigheden en vervullen basisbehoeften. 

Als verleiding onverwacht op de deur klopt, gaat het mis. Verstikkende nachtmerries verstoren de slaap. De hond slaat op tilt. Het ideaal loopt vast. Zelfs na een gevecht blijft een menselijke reactie uit. De avatars blijven in verwarring achter. 

In een tijd waarin we ons bewegen tussen de virtuele en fysieke wereld speelt MAN || CO in op de nostalgie voor het jaar 2000. Algoritmes en AI maakten nog geen onderdeel uit van ons leven. Het collectief vraagt zich af: in hoeverre is de mens gaan lijken op de avatars uit de gesimuleerde wereld van The Sims? Met een mix van dans en mime verdwijnt in Sorry not sorry met humor en sadisme de grens tussen echt en nep.

De trippende triptiek is terug! Rebirth Part II: HEAVEN gaat verder op het punt waar de koortsachtige modderdroom genaamd Rebirth Part I. HELL eindigde. HEAVEN verkent de menselijke zoektocht naar perfectie. In dit tweede deel zoeken we naar de hemel, een plaats van ultieme perfectie en harmonie. Maar kan de mens zich staande houden in zo’n gladgestreken vacuüm? In HEAVEN gaan drie figuren, na hun driften te zijn tegengekomen in de Hel, de reis aan om zonder drift te leven, in complete reinheid. Maar wanneer een diarree aanval alle schoonheid en reinheid lijkt weg te spoelen, begint de hemel langzaam af te brokkelen.

In HEAVEN onderzoekt Collectief Het Paradijs in hun inmiddels kenmerkende stijl, wat de mens te zoeken heeft in de hemel. De drie performers duiken vol overgave in de meest banale situaties waarin humor en tragiek samensmelten. Een epische punk-mime voorstelling die je niet mag missen.

In alle nederigheid neemt Collectief Het Paradijs de komende jaren de rol op zich van gids om de dwalende mens houvast te geven. De eenentwintigste-eeuwse mens is volgens het Collectief volledig het spoor bijster over goed en kwaad, over hoe het leven te leven en hoe driften te beantwoorden. De trippende Rebirth triptiek leidt u door Rebirth part I. HELL (2025), vervolgens door Rebirth Part II. HEAVEN (2026), om met richting voor het leven terug te keren naar de Rebirth Part III. EARTH. (2027). Deze voorstellingen sluiten op elkaar aan, ze beginnen waar de vorige voorstelling met een cliffhanger eindigde.

Een exotisch eiland, zonovergoten stranden en… relatieproblemen.

In Adam & Evert vluchten twee geliefden naar een luxe resort op een exotisch eiland om samen tot rust te komen. Maar terwijl ze zich tegoed doen aan cocktails en buffetten, nemen ook hun twijfels en onuitgesproken frustraties een plekje op het zonnebed. En net als ze denken het tij te kunnen keren, stapt ex-relatietherapeut Linda onverwachts hun vakantie binnen – met haar eigen chaotische liefdeslessen en ongezouten adviezen.

Wat volgt is een tragikomische achtbaan vol scherpe humor, herkenbare ruzies en intieme momenten die soms té dichtbij komen. Adam & Evert balanceert tussen liefde en verlies, humor en pijn, en laat zien hoe we onszelf (en elkaar) soms volledig kwijt kunnen raken – en misschien ook weer terugvinden.

Geregisseerd door Harm Duco Schut, geschreven door Tjeerd Posthuma en met rollen voor Rian Gerritsen, Leendert de Ridder en Joji Kyle Na, brengt deze voorstelling een mix van humor, emotie en exotische chaos naar het theater.

Zon, zee en… een existentiële crisis.

Een acteur ziet zich geconfronteerd met de gevolgen van zijn ambitie 

Een jonge acteur repeteert voor Hamlet - de rol der rollen die zijn internationale doorbraak zal gaan betekenen - onder leiding van een beroemde regisseur met wie hij al jaren innig samenwerkt. Tijdens het repeteren wordt de acteur geconfronteerd met de vraag in hoeverre de voorstelling én werkwijze van de sterregisseur grensoverschrijdend zijn? Wat is de prijs die hij betaalt voor het maken van grootse kunst? 

In zijn kwetsbare zoektocht naar antwoorden stuit de acteur op herinneringen die hij lange tijd heeft weggestopt. Terwijl hij op nietsontziende wijze zijn relatie met de regisseur ontleedt, zijn we als publiek getuige van de ontrafeling van een onderdrukkend systeem en het ontwaken van iemand die eindelijk zijn eigen stem vindt. 

The Actor belooft een loeispannend, ontroerend en hoopvol verhaal te worden, waarin Florian Myjer een van de heetste hangijzers van onze tijd met beide handen vastgrijpt 

DE HOE onderneemt onder invloed van John Cassavetes en Gena Rowlands een koortsachtige, tragikomische zoektocht naar waarachtigheid

Hoe wil je spreken? Intens toch?
Je wilt toch intens spreken?
Hoe wil je leven? Groots en meeslepend, toch?
Ik heb het leven altijd intens gespeeld.
Alles wat ik over liefde weet, weet ik door de liefde te spelen.
En toen gebeurde het, in de overmoed, altijd de overmoed.
Toen is het gebeurd, toen ben ik mijn tekst vergeten,
toen wist ik plots niet meer wat te zeggen.

Opening Night is de eerste grote voorstelling van DE HOE, geschreven door alle schrijvers en gespeeld door alle spelers, over drie generaties heen. Onder invloed van het uitzonderlijke filmwerk van John Cassavetes en het acteerwerk van Gena Rowlands speelt DE HOE de overdaad, maar ook de liefde en de kwetsbaarheid. Opening Night is een collectieve zoektocht naar een Nieuwe Emotionaliteit in een emotioneel verzadigde samenleving. Flirtend met sentimentaliteit spelen op leven en dood. Spontaan, en toch geregisseerd. Oprecht en tegelijk ook weer niet.

Opening Night is elke avond opnieuw een op losse schroeven gezette première. In de wanhopige opvulling van de leemte die ontstaat wanneer een acteur zijn woorden verliest, ondernemen zeven spelers samen een koortsachtige, tragikomische zoektocht naar hoe ze zo waarachtig mogelijk kunnen zijn.

Een coproductie met Theater na de Dam

Het verhaal van de Surinaamse verzetsheldin Elisabeth ‘Betty’ Bergen

De Surinaamse Elisabeth ‘Betty’ Bergen kwam eind jaren twintig naar Nederland om te werken als verpleegkundige. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog trouwt ze, maar na een half jaar is ze al weduwe. Niet lang daarna besluit Betty haar woning op het Harmoniehof te Amsterdam als schuilplaats aan te bieden. Ze heeft maar liefst acht Joodse onderduikers in haar huis, waaronder de dan driejarige Bertje. Ze beschouwt hem als haar eigen kind. In juni 1944 worden ze verraden en samen met haar Joodse onderduikers wordt Betty afgevoerd. Ze komt onder andere in kamp Ravensbrück terecht. Betty overleeft de oorlog. In 1948 hertrouwt ze en biedt ze in dezelfde woning onderdak aan vele Surinaamse familieleden en kennissen. Een ogenschijnlijk gezellige tijd breekt aan. Over de oorlog spreekt ze niet meer.

Betty heeft zelf nooit kinderen gekregen. De door haar geliefde Bertje, die net als zij de oorlog overleefde, heeft ze nooit meer gezien.

In Brieven aan Bertje brengt theatermaker Bodil de la Parra, zelf half Surinaams, een ode aan deze bijzondere vrouw. Ze probeert haar beweegredenen te achterhalen. Betty’s oma werd nog in slavernij geboren. Hoe was het om als vrouw van kleur te leven in het land van de kolonisator tijdens zo’n belangrijk tijdsgewricht?